sanne rispens

writings

Genade van Poetin

Als Maria Alyokhina het duistere café van voormalig kraakpand Vrankrijk binnenkomt, zie ik een kleine, verlegen vrouw met lang rood haar. Ze rookt een sigaret en draagt een zwarte jurk, met gestreepte kousen en zwarte veterlaarsjes. Maria – die meestal Masha wordt genoemd – is één van de twee Pussy Riot-leden die eind december na achttien maanden gevangenschap wegens “blasfemie en hooliganisme” is vrijgekomen uit een gevangeniskolonie in Moldova, Rusland. Zij en mede Pussy Riot-lid Nadya Tolokonnikova zijn een paar dagen in Nederland, onder anderen om gevangenissen te bezoeken en op het Human Rights Festival in de Balie te spreken over hun ervaringen als politiek gevangenen.

Maria Alyokhina en Nadezhda Tolokonnikova

Maria Alyokhina en Nadezhda Tolokonnikova

Van iemand van de organisatie begrijp ik dat Masha en Nadya zelf contact op hadden genomen, omdat ze naast hun bezoek aan de Balie graag in gesprek wilden met Nederlandse activisten. Vrankrijk heeft dan ook geen ruchtbaarheid aan gegeven aan hun komst en er zijn misschien vijftig mensen in de rokerige ruimte (waar normaal gesproken op woensdagavond de WTF Queer Night plaatsheeft).

Er volgt een Q&A-sessie in het belendende zaaltje. De meeste bezoekers zitten op de grond, sommigen maken aantekeningen of filmen met hun telefoon. Masha neemt op het podium plaats, samen met Pyotr Verzilov, de echtgenoot van Nadya (die overigens in het hotel is achtergebleven met een jetlag). Ze spreekt over de mensonterende situatie in Russische gevangenissen en wacht steeds geduldig tot de vragen van het publiek door Verzilov worden vertaald – hoewel ze, wanneer het onderwerp te ver afdrijft van mensenrechten, haar vermoeidheid niet lijkt te kunnen verbergen.
Ik realiseer me op dat moment pas hoe jong ze eigenlijk is; net 24 toen ze in 2012 werd veroordeeld tot twee jaar gevangenschap wegens de ‘Punk Prayer’-performance van Pussy Riot in een Moskouse kathedraal. Twee maanden voor het einde van hun gevangenschap werden Masha en Nadya vrijgelaten, onder een gloednieuwe amnestieregeling die volgens Poetin niets met Pussy Riot te maken had, maar moeders van jonge kinderen recht geeft op vervroegde vrijlating.  
Masha verklaart dat ze liever haar straf had uitgezeten: “I did not want mercy from Poetin.” Niemand van de andere vrouwen in haar gevangenis is vervroegd vrijgekomen.
Een jongen die zegt zelf immigrant te zijn vraagt of ze terug wil gaan naar Rusland: “Is het zinvol?”
Ze lacht. “Ik weet niet of het zinvol is. Maar voor ons zal Rusland altijd de meest interessante plek zijn.”    

De volgende ochtend lees ik online dat Madonna heeft aangekondigd Pussy Riot te zullen introduceren wanneer ze op 5 februari te gast zijn op een benefietvoorstelling van Amnesty International in Brooklyn. Ze noemt Masha en Nadya haar “fellow freedom fighters”. (Ik kan me niet direct herinneren wanneer Madonna achttien maanden in de goelag heeft doorgebracht.)

pussyriot_madonna

Het wordt algemeen aangenomen dat de eerder genoemde amnestieregeling, die ook enkele andere politieke gevangenen op vrije voeten stelde, een charmeoffensief is van Poetin die zijn imago wat wil oppoetsen met het oog op de aankomende Winterspelen in Sotsji. Volkskrantredacteur Hubert Smeets: “Het is voor Poetin natuurlijk een PR-debacle, het feit dat een aantal regeringsleiders niet wil komen.”
Ik miste helaas mijn kans om Masha te vragen wat ze ervan vindt dat Nederland in tegenstelling tot Frankrijk en Duitsland een volledige delegatie naar Sotsji stuurt, maar aangezien Nadya enkele uren na hun vrijlating op 23 december al opriep tot een boycot van de Olympische Winterspelen, heb ik wel een idee.

Ik besef dat Nederland in vergelijking met Rusland een veilig, pluizig Disneyland is, waarvan de inwoners over het algemeen niet door een despotische psychopaat naar een afgelegen gevangenis kunnen worden getrapt wanneer ze het ergens niet mee eens zijn. En dat is heel erg fijn. Maar terwijl ik om me heen keek in Vrankrijk zag ik de Amsterdamse underground op een kluitje bij elkaar staan, en realiseerde ik me dat wij het protesteren verleerd zijn.
Vanmiddag geven Masha en Nadya een persconferentie in de Balie, waar ook de documentaire Pussy Riot: A Punk Prayer zal worden vertoond. We zullen allemaal terecht verontwaardigd zijn over die verschrikkelijke Russische regering.
Het is te hopen dat die verontwaardiging een flinke, zwarte smet werpt op Sotsji. En daarmee het besef breng dat ook Nederland is besmeurd.  

Pussy Riot is vanavond in de Balie voor het Human Rights Weekend: het programma
Collega Roos Euwe schreef op hard//hoofd al een klein stukje over de avond in Vrankrijk 

pussyriot2 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Informatie

Dit bericht was geplaatst op januari 31, 2014 door in actualieit en getagd als , , .
%d bloggers op de volgende wijze: